403 Forbidden


nginx

1933: Το Ράιχσταγκ στις φλόγες

Bookmark and Share

Έχει ειπωθεί ότι “η ιστορία επαναλαμβάνετε”. Με αφορμή την προβοκατόρικη επίθεση του ανεπίσημου μηχανισμού καταστολής ενάντια στην μεγαλειώδη διαδήλωση του λαού και του Π.Α.ΜΕ θα παραθέσουμε ιστορικά στοιχεία από τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ (κοινοβούλιο της Γερμανίας) που έγινε από τους Ναζί με σκοπό να συκοφαντήσουν το Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα και να καταλάβουν την εξουσία.

Το 1932 έγιναν στην Γερμανία δύο εκλογικές μάχες για το κοινοβούλιο. Η πρώτη τον Ιούλιο και η δεύτερη τον Νοέμβριο. Στις δύο αυτές εκλογικές αναμετρήσεις πρώτο κόμμα ήρθε το Εθνικοσοσιαλιστικό με ηγέτη τον Αδόλφο Χίτλερ. Παρόλα αυτά δεν κατέκτησε την πολυπόθητη αυτοδυναμία. Χαρακτηριστικό αυτών των εκλογών ήταν η συνεχόμενη πτώση της επιρροής των Σοσιαλδημοκρατών (SDP) αλλά και η άνοδος των Κομμουνιστών (KDP)  υπό τη καθοδήγηση του Ερνστ Τέλμαν. Την περίοδο αυτή έκανε την εμφάνιση της η SA (πρόγονός των SS) αφού το αστικό κατεστημένο φρόντισε να την νομιμοποιήσει και έτσι οι βία ήταν καθημερινό φαινόμενο στην διάρκεια των προεκλογικών περιόδων.

Στις 30 Ιανουαρίου 1933 ο πρόεδρος της Γερμανικής Δημοκρατίας Πολ Βον Χιντεμπεργκ διορίζει τον Χίτλερ σαν καγκελάριο. Την απόφαση αυτή ακολουθούν χιλιάδες διώξεις ενάντια στου κομμουνιστές αλλά και σε κάθε αντιναζιστική οργάνωση. Θύματα των διώξεων είναι και τίμιοι σοσιαλδημοκράτες και χριστιανοδημοκράτες, ενώ η κυκλοφορία του επαναστατικού τύπου απαγορεύεται.  Παρόλα αυτά το Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα αυξάνει την επιρροή του και δείχνει το μόνο ικανό ανάχωμα απέναντι στα σχέδια των Ναζί για αυτοδυναμία και πλήρη κυριαρχία στην Γερμανία μετά τις εκλογές του Μαρτίου του 1933.

Οι χιτλεροφασίστες είναι αποφασισμένοι να αλλάξουν την κατάσταση με ένα «δυνατό χτύπημα». Οι καταστάσεις με τα ονόματα των κομμουνιστών και των σοσιαλδημοκρατών που πρέπει να συλληφθούν είναι από καιρό έτοιμες. Μόνο η αφορμή λείπει ακόμα. Ετσι, εξαπολύεται μια πρωτοφανής προβοκάτσια τεράστιας έκτασης. Και να πώς εξελίσσεται:

Ο Γκαίμπελς, υπαρχηγός του Χίτλερ και πρόεδρος του γερμανικού Κοινοβουλίου, του Ράιχσταγκ, γράφει στις 31 του Γενάρη στο ημερολόγιό του: «Σε μια συνομιλία με τον Φίρερ, καθορίζουμε την κατευθυντήρια γραμμή του αγώνα ενάντια στην κόκκινη τρομοκρατία. Προς το παρόν, θέλουμε να αποφύγουμε τα άμεσα αντίποινα, πρέπει να φουντώσει πρώτα η προσπάθεια της μπολσεβίκικης επανάστασης. Μετά, στην κατάλληλη στιγμή, θα δώσουμε το αποφασιστικό χτύπημα»

Στις 24 του Φλεβάρη 1933, η αστυνομία, για πολλοστή φορά, ενεργεί εξονυχιστικές έρευνες στο κτίριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας στο Βερολίνο. Αφού το κτίριο της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος έμεινε επί βδομάδες στην κατοχή της αστυνομίας, ξαφνικά βρέθηκε σ’ αυτό «βαριά ενοχοποιητικό» υλικό. Με πελώριους τίτλους, ο ναζιστικός Τύπος μιλάει για «μυστικές οδηγίες», σύμφωνα με τις οποίες πρέπει «να πυρποληθούν κυβερνητικά κτίρια, μουσεία, επαύλεις και εργοστάσια ζωτικής σημασίας».

Στις 26 του Φλεβάρη, «κατά σύμπτωση», έχουμε εμπρησμούς δημοσίων κτιρίων. Ο δράστης, που κατορθώνει πάντοτε «να διαφεύγει χωρίς να αναγνωριστεί», προσπάθησε να βάλει φωτιά στο Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας της βερολινέζικης συνοικίας Καΐλιν, στο Δημαρχείο και στην έπαυλη Μπερλίνερ Σλος.

Αφού η «κοινή γνώμη» προθερμάνθηκε με τις πυρκαγιές της 26ης Φλεβάρη, την επομένη, 27 του Φλεβάρη, ώρα 9 μ.μ., εκδηλώνεται πυρκαγιά στο Ράιχσταγκ. «Κατά σύμπτωση» και πάλι, εκείνο το βράδυ ο επιθεωρητής του κτιρίου, μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, αφήνει όλους τους υπαλλήλους, που είχαν υπηρεσία, να φύγουν νωρίτερα. Οι δράστες, είναι ολοφάνερο, έπρεπε να μπορούν να εισδύσουν ανενόχλητοι από έναν υπόγειο διάδρομο, που βρισκόταν στο σπίτι του προέδρου της Βουλής Γκέρινγκ, και να μείνουν ασύλληπτοι. Και για τρίτη φορά «κατά σύμπτωση» ακριβώς εκείνη την ημέρα , ο Χίτλερ, ο Γκαίμπελς και ο Γκέρινγκ έμειναν στο Βερολίνο, αν και ο εκλογικός αγώνας βρισκόταν στο αποκορύφωμά του. Δεν πήραν μέρος εκείνη τη βραδιά σε καμιά προεκλογική συγκέντρωση, προφανώς για να μπορούν να δώσουν αμέσως από τον τόπο της πυρκαγιάς το σύνθημα για το κυνηγητό των κομμουνιστών και των σοσιαλδημοκρατών. Ο Χίτλερ, μάλιστα, δεν περίμενε τα αποτελέσματα της ανάκρισης του μισότυφλου Ολλανδού Βαν ντερ Λούμπε, που συνελήφθη στο Ράιχσταγκ, και δηλώνει: «Αυτό είναι ένα σημάδι απ’ το θεό. Κανείς δε θα μας εμποδίσει να εξαφανίσουμε τους κομμουνιστές, με σιδερένια γροθιά».

Την ίδια νύχτα ακόμα, όταν σ’ ολόκληρη τη Γερμανία είχαν κιόλας συλληφθεί απ’ την αστυνομία και την SA, την ασφάλεια, πάνω από 10.000 κομμουνιστές και σοσιαλδημοκράτες, το ραδιόφωνο μεταδίδει ότι ο Βαν ντερ Λούμπε είχε μαζί του ένα βιβλιάριο μέλους του κομμουνιστικού κόμματος. Στις 29 του Φλεβάρη, μάλιστα, η εφημερίδα του Βερολίνου «Λοκάλ – Αντσάιγκερ» ανακοινώνει: «Οι δράστες του Ράιχσταγκ έχουν εκπαιδευτεί στη Ρωσία».

Στις 9 του Μάρτη, σ’ ένα εστιατόριο του Βερολίνου, συλλαμβάνονται οι τρεις Βούλγαροι κομμουνιστές Γκεόργκι Ντιμιτρόφ, Βασίλ Τάνεφ και Μπλαγκόι Ποπόφ σαν συνένοχοι.

Μόλις λίγες μέρες αργότερα, διαπιστώνεται ότι ο Βαν ντερ Λούμπε είναι ένας πουλημένος στους φασίστες αγύρτης αντικομμουνιστής, που έβαλε φωτιά, μαζί με άνδρες της SA, που το ‘σκασαν έγκαιρα. Το βιβλιάριό του ως μέλους του κομμουνιστικού κόμματος είχε δήθεν κόκκινο χρώμα. Ομως, το βιβλιάριο του ΚΚΓ είναι μαύρο και του ολλανδικού κόμματος δεν είναι κι αυτό κόκκινο. Ο Λούμπε ήταν, μεν, κάποτε μέλος της κομμουνιστικής νεολαίας στην Ολλανδία, έφυγε, όμως απ’ αυτήν στις αρχές Απρίλη του 1931, λόγω διαφωνιών. Στη συνέχεια, ταξίδεψε στη Γερμανία, όπου ανέπτυξε σχέσεις με το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα. Μάλιστα, όπως έγινε γνωστό, διατηρούσε ομοφυλοφιλικές σχέσεις με στελέχη των ναζί. Η οικονομική του εξάρτηση απ’ αυτούς είναι ολοφάνερη. Το ότι πήγε τάχα στη Ρωσία, γι’ αυτό ούτε και ο ίδιος ξέρει τίποτα.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1933 το Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα τίθεται επίσημα εκτός νόμου αλλά θα συμμετέχει κανονικά στις εκλογές της 5ης Μαρτίου. Παρόλο τις διώξεις και την τρομοκρατία αλλά και την παρανομία προ των πυλών, θα καταφέρει να συγκρατήσει μεγάλο μέρος από τις δυνάμεις του και να εκλέξει 81 βουλευτές.  Την ίδια ώρα ο Χίτλερ δεν θα κατακτήσει την αυτοδυναμία.

Οι 81 κομμουνιστές βουλευτές δεν θα καθίσουν ποτέ στα έδρανα μιας και θεωρούνταν ύποπτοι εμπρησμού. Την ίδια τύχη θα έχουν και αρκετοί σοσιαλδημοκράτες βουλευτές.  Ο Χίτλερ θα αποκτήσει την πολυπόθητη πλειοψηφία χάρη στη στήριξη του Γερμανικού Εθνικού Λαϊκού Κόμματος. Στην συνέχεια θα περάσει τον λεγόμενο “Εξουσιοδοτικό Νόμο” (γερμανικά:Ermächtigungsgesetz) ο οποίος του επέτρεπε να κυβερνά και να νομοθετεί χωρίς την συγκατάθεση της Βουλής. Η αφορμή για την ψήφιση του νόμου ήταν η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης μετά από τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ. Ο νόμος αυτός χρειαζόταν την πλειοψηφία των 2/3 για να περάσει. Τις απαιτούμενες ψήφους τις βρήκε στο Καθολικό Κεντρώο Κόμμα και αφού ο ηγέτης του Λούντβιχ Καας έθεσε θέμα “κομματικής πειθαρχίας”  στους βουλευτές του.

Με αυτόν τον τρόπο ο “δημοκρατικά” εκλεγμένος Χίτλερ έγινε δικτάτορας. Θεωρητικά ο εξουσιοδοτικός νόμος είχε διάρκεια 4 ετών και θα έληγε το 1937, όμως ο παντοδύναμος δικτάτορας τον επέκτεινε άλλες δύο φορές. Η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους. Διώξεις πολιτικά αντιφρονούντων αλλά και με φυλετικά κριτήρια (Εβραίοι, Τσιγγάνοι κλπ), στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως το Νταχάου και το Άουσβιτς  κάψιμο βιβλίων από τους αγράμματους ναζί και φυσικά η φρίκη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που ξεκίνησε και με τις ευλογίες των υποτίθεται “δημοκρατικών χωρών της Δύσης” που είδαν στο πρόσωπο του Χίτλερ το τέλειο όπλο απέναντι στην Σοβιετική Ένωση.

Η δίκη για τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ  άρχισε στις 21/9/1933 και κράτησε ως το Δεκέμβρη του ίδιου έτους και, έμεινε στην ιστορία ως η δίκη της Λειψίας. Μια δίκη που μετατράπηκε στην ουσία σε δίκη κατά του φασισμού. Σ’ αυτή τη δίκη ο Δημητρόφ ξεσκέπασε τη φασιστική συνωμοσία σε βάρος του γερμανικού προλεταριάτου, μαστίγωσε αλύπητα το φασισμό, εξευτέλισε τα πρωτοκλασάτα στελέχη του. Συγκλονιστική υπήρξε όλη η διάρκεια της δίκης κι ακόμη συγκλονιστικότερη η απολογία του Γ. Δημητρόφ. Το αποτέλεσμα της δίκης ήταν η αθώωσή του και η αθώωση των συντρόφων του. Ομως, οι ναζί συνεχίζουν να κρατούν στις φυλακές τον Δημητρόφ μέχρι τα τέλη Φλεβάρη του 1934, οπότε και αναγκάζονται να τον απελευθερώσουν ύστερα από τεράστια διεθνή καμπάνια και παρέμβαση της Σοβιετικής Ενωσης.

Σε θάνατο καταδικάστηκε, όμως, ο Βαν ντερ Λούμπε, που η εκτέλεσή του έγινε μερικές βδομάδες αργότερα. Την ίδια τύχη είχε και ο αρχηγός της SA Καρλ Ερνστ, που, ολοφάνερα, κάτω από την καθοδήγησή του, εκτελέστηκε η εντολή της ναζιστικής καθοδήγησης. Στις 30 του Ιούνη 1934, από αφορμή το «πραξικόπημα του Ρεμ», δολοφονείται κι αυτός. Οι νεκροί δε μιλούν!

Τη συνενοχή του αρχηγού της SA, Ερνστ, δεν μπορεί να την αμφισβητήσει ούτε ο Γκέρινγκ, κατά την ανάκρισή του στη Νυρεμβέργη, στις 13 του Οκτώβρη 1945:

Ερώτηση: «Θέλουμε να μιλήσουμε ανοιχτά για τον Ερνστ».

Απάντηση: «Αναφορικά με τον Ερνστ, τα θεωρώ όλα δυνατά».

Ερώτηση: «Γιατί συζητήσατε… το όνομα του Ερνστ και την Ες-Α σε συνδυασμό με τον εμπρησμό;».

Απάντηση:«Ο Ερνστ έπαιξε ένα ρόλο σ’ αυτόν… Αποτελούσε κινητήρια δύναμη. Για τον Χίτλερ, ήταν κάποτε πολύ σπουδαίος».

Ερώτηση:«Ποιους είχε φίλους ο Ερνστ;».

Απάντηση: «Δεν ξέρω ποιος είχε στενές σχέσεις με τον Ερνστ… Δεν τον χώνευα τον Ερνστ και δε χώνευα και τις κλίσεις του».

Ερώτηση: «Μιλάτε για τις κλίσεις του της ομοφυλοφιλίας;».

Απάντηση: «Μάλιστα…».

Από την δίκη της Λειψίας παραθέτουμε ένα αποκαλυπτικό απόσπασμα από την κατάθεση του πρωθυπουργού του Χίτλερ, Γκέρινγκ όπου ο Δημητρόφ, γραμματέας της 3ης Διεθνούς και κατηγορούμενος αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο του φασισμού

Η κατάθεση του Γκέρινγκ.

ΔΗΜΗΤΡΟΦ: Στις 28 του Φλεβάρη ο πρωθυπουργός Γκέρινγκ έδωσε μια συνέντευξη για τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ όπου είπε: “Ο Ολλανδός κομμουνιστής” Βαν ντερ Λούμπε έφερε μαζί του κατά την συλληψίν του εκτός του διαβατηρίου του και μια κομματική ταυτότητα. Από πού λοιπόν γνώριζε τότε ο κύριος πρωθυπουργός Γκέρινγκ, ότι ο Βαν ντερ Λούμπε έφερε επάνω του κομματική ταυτότητα;

ΓΚΕΡΙΝΓΚ: Πρέπει να ομολογήσω ότι μέχρι τούδε δεν ησχολήθην και πολύ με τη δίκην αυτήν, δηλαδή δεν ανέγνωσα όλας τας εκθέσεις. Ακουγα μόνο κάπου – κάπου πως είστε (στον Δημητρόφ) εξαιρετικά έξυπνος άνθρωπος. Υπέθεσα ως εκ τούτου, ότι την ερώτησιν την οποία εσείς εθέσατε εδώ, έχει ήδη από καιρού διευκρινιστεί διά εσάς, ότι δηλαδή δεν ησχολήθην καθόλου με την έρευνα αυτής της υποθέσεως… Εις περίπτωσιν κατά την οποία αυτό δε σας είναι γνωστό σας λέγω: Η αστυνομία κάνει έρευνα διά όλους τους μεγάλους εγκληματίες και μου ανακοινώνει τα αποτελέσματα.

ΔΗΜΗΤΡΟΦ: Οι τρεις μυστικοί αστυνομικοί που συνέλαβαν τον Βαν ντερ Λούμπε και τον ανέκριναν αυτοί πρώτοι, κατέθεσαν ομόφωνα πως δε βρήκαν καμιά κομματική ταυτότητα επάνω του. Από πού προήλθε, λοιπόν, η πληροφορία σχετικά με την ταυτότητα; Επιθυμώ να μάθω.

ΓΚΕΡΙΝΓΚ: Αυτό μπορώ να σας το πω με ακρίβεια. Η πληροφορία μου εδόθη υπηρεσιακώς. Αν την πρώτη αυτή νύχτα ανεκοινούντο και πράγματα τα οποία ίσως δεν μπορούσαν να εξακριβωθούν, αν κάποιος υπάλληλος με βάσιν ίσως αυτήν την πληροφορίαν ανέφερε, ότι ο Βαν ντερ Λούμπε έφερε μεθ’ εαυτού κομματικήν ταυτότητα, χωρίς φυσικά κανείς να μπορεί να το ελέγξει, ίσως τότε εθεωρήθη ως γεγονός και βεβαίως μου ανεκοινώθη. Την ανακοίνωση αυτή την έδωσα ήδη στον Τύπο το επόμενο μεσημέρι όταν δεν είχε ακόμη περατωθεί η ανάκρισις. Εξ άλλου αυτό είναι άνευ σημασίας, αφού εδώ στη δίκη φαίνεται να έχει διαπιστωθεί, ότι ο Βαν ντερ Λούμπε δεν είχε καμιά κομματική ταυτότητα.

ΔΗΜΗΤΡΟΦ: Ο μάρτυρας είναι πρωθυπουργός, υπουργός των Εσωτερικών και πρόεδρος του Ράιχσταγ και ως υπουργός είναι υπεύθυνος για την αστυνομία του;

ΓΚΕΡΙΝΓΚ: Μάλιστα!

ΔΗΜΗΤΡΟΦ: Ερωτώ: Τι έκανε ο κύριος υπουργός των Εσωτερικών στις 28 και 29 Φεβρουαρίου ή τις επόμενες μέρες, ώστε μέσω της αστυνομικής έρευνας να εξακριβωθούν και να γίνουν γνωστά τα ίχνη της διαδρομής του Βαν ντερ Λούμπε από το Βερολίνο στο Χένιξντορφ, η παραμονή του στο άσυλο του Χένιξντορφ, η γνωριμία του με άλλα δύο πρόσωπα εκεί, έτσι ώστε να βρεθούν οι αληθινοί συνένοχοι; Τι έκανε γι’ αυτό η αστυνομία σας;

ΓΚΕΡΙΝΓΚ: Ερεύνησα τα ίχνη φυσικά ως υπουργός και όχι ως ντεντέκτιβ. Ωστόσο έχω την αστυνομία μου.

ΔΗΜΗΤΡΟΦ: Εφόσον ως πρωθυπουργός και υπουργός των Εσωτερικών δώσατε την ανακοίνωση αυτή, ότι δηλαδή οι κομμουνιστές είναι οι εμπρηστές, ότι αυτή την πράξη την έκανε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γερμανίας με τη βοήθεια του Βαν ντερ Λούμπε σαν Ολλανδού κομμουνιστή, δεν έπρεπε η τοποθέτησή σας αυτή να αποτελέσει την κατευθυντήρια γραμμή για τις αστυνομικές ανακρίσεις και την περαιτέρω δικαστική έρευνα και να αποκλείσει τη δυνατότητα άλλων δρόμων έρευνας για την ανακάλυψη των πραγματικών εμπρηστών;

ΓΚΕΡΙΝΓΚ: Κατά τον νόμον, η μυστική αστυνομία έχει εκ των προτέρων εντολή να ερευνά διά όλα τα εγκλήματα προς πάσαν κατεύθυνσιν, ανεξαρτήτως διά το πού αυτή οδηγεί, παντού όπου υπάρχουν ίχνη. Εγώ όμως δεν είμαι μυστικός αστυνομικός, αλλά υπεύθυνος υπουργός και διά εμέ δεν ήτο τόσον σπουδαίο να εξακριβώσω τον μικρόν αγύρτην, αλλά το κόμμα, την κοσμοθεωρίαν η οποία ήτο υπεύθυνος.Η μυστική αστυνομία θα παρακολουθήσει όλα τα ίχνη. Διά αυτό μείνετε ήσυχος. Εγώ είχα μόνο να διαπιστώσω: Διεπράχθη το έγκλημα έξω της πολιτικής σφαίρας ή πρόκειται περί πολιτικού εγκλήματος. Για μένα ήτο ένα πολιτικόν έγκλημα και ως εκ τούτου ήμουν πεπεισμένος (στον Δημητρόφ)ότι οι εγκληματίαι πρέπει να αναζητηθούν στο κόμμα σας.(Κουνώντας τις γροθιές του προς τον Δημητρόφ και φωνάζοντας). Το κόμμα σας είναι κόμμα εγκληματιών, το οποίο πρέπει κανείς να εξοντώσει! Και αν η δικαστική έρευνα επορεύθη προς αυτήν την κατεύθυνσιν, τότε ηκολούθησε τα ορθά ίχνη και μόνον.

ΔΗΜΗΤΡΟΦ: Γνωρίζει ο κύριος πρωθυπουργός ότι το κόμμα αυτό που “πρέπει να εξοντωθή” κυριαρχεί στο 1/6 της γης και συγκεκριμένα στη Σοβιετική Ενωση και ότι αυτή, η Σοβιετική Ενωση, διατηρεί διπλωματικές, πολιτικές και οικονομικές σχέσεις με τη Γερμανία, ότι χάρη στις παραγγελίες της έχουν δουλιά και ψωμί χιλιάδες Γερμανοί εργάτες;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Στον Δημητρόφ): Σας απαγορεύω να κάνετε κομμουνιστικήν προπαγάνδα!

ΔΗΜΗΤΡΟΦ: Ο κύριος Γκέρινγκ κάνει εδώ εθνικοσοσιαλιστική προπαγάνδα!(Στρέφεται κατόπιν προς τον Γκέρινγκ). Η μπολσεβίκικη αυτή κοσμοθεωρία κυριαρχεί στη Σοβιετική Ενωση, στη μεγαλύτερη και την πιο υπέροχη χώρα του κόσμου, κι εδώ στη Γερμανία υπάρχουν εκατομμύρια οπαδοί της στο πρόσωπο των καλύτερων παιδιών του γερμανικού λαού. Είναι αυτό γνωστό…

ΓΚΕΡΙΝΓΚ (Ουρλιάζοντας): Εγώ θα σου πω τι είναι γνωστό στο γερμανικό λαό. Στο γερμανικό λαό είναι γνωστό ότι η συμπεριφορά σου εδώ είναι αδιάντροπη, ότι ήρθες εδώ για να βάλεις φωτιά στο Ράιχσταγ. Εγώ όμως δεν ήρθα εδώ για να με ανακρίνεις σαν δικαστής και να με κατηγορείς! Για μένα, εσύ είσαι εγκληματίας και η θέση σου είναι στην αγχόνη.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δημητρόφ σας έχω ήδη πει ότι δεν έχετε το δικαίωμα να κάμνετε κομμουνιστικήν προπαγάνδαν. Δεν πρέπει κατόπιν να απορείτε αν ο μάρτυς εξάπτεται κατά τοιούτον τρόπον! Σας απαγορεύω αυστηρώς τοιαύτην προπαγάνδαν. Να υποβάλλετε μόνο συγκεκριμένας επί του θέματος ερωτήσεις.

ΔΗΜΗΤΡΟΦ: Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τις απαντήσεις του κυρίου πρωθυπουργού.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν είστε ευχαριστημένος ή όχι μού είναι αδιάφορον. Σας αφαιρώ τον λόγον.

ΔΗΜΗΤΡΟΦ: Εχω να υποβάλω ακόμη μία συγκεκριμένη επί του θέματος ερώτηση.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ακόμη δριμύτερα): Σας αφαιρώ τον λόγον.

ΓΚΕΡΙΝΓΚ (Ουρλιάζοντας): Εξω κακούργε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Στους αστυνομικούς): Βγάλτε τον έξω!

ΔΗΜΗΤΡΟΦ (Ενώ οι αστυνομικοί τον έχουν κιόλας αρπάξει): Φοβάστε λοιπόν από τας ερωτήσεις μου, κύριε πρωθυπουργέ;

ΓΚΕΡΙΝΓΚ (Φωνάζοντας πίσω από τον Δημητρόφ): Πρόσεξε καλά, θα κανονίσουμε τους λογαριασμούς μας μόλις βγεις από την αίθουσα του δικαστηρίου! Κακούργε!

Ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ αποτελεί την μεγαλύτερη προβοκατόρικη ενέργεια της εποχής. Το αποτέλεσμα ήταν να επιβληθεί η δικτατορία των ναζί στην Γερμανία. Σήμερα το αυγό του φιδιού είναι έτοιμο να επωαστεί. Μέσα από αυτό βγαίνουν διάφοροι κουκουλοφόροι, αναρχοφασίστες και ασφαλίτες κάτω από τον μανδύα των “αντιεξουσιαστών”. Στις 20/10/2011 επεχείρησαν να προβούν σε παρόμοια προβοκάτσια ενάντια στον λαό. Συνοδοιπόροι διάφορα αστικά έντυπα που είτε προσπάθησαν να εξισώσουν επιτιθέμενους και αμυνόμενους, μιλώντας για κουκουλοφόρους και κρανοφόρους είτε συνέχαραν το Π.Α.ΜΕ επειδή προστάτεψε την βουλή! Από κοντά διάφορα blogs που συντόνιζαν την επίθεση και προέβαλαν μηνύματα μίσους ενάντια στο Π.Α.ΜΕ και το ΚΚΕ.

Όμως το κίνημα έχει την εμπειρία και απέτρεψε τους προβοκάτορες. Ο λαός πρέπει να βγάλει τα συμπεράσματα του τόσο από την ιστορία όσο και από τις τρέχουσες εξελίξεις. Τα μαύρα κοράκια προσπαθούν να πετάξουν ξανά αλλά ο λαός μας έχει την δύναμη να τους απομονώσει.

 

 

Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

Comments are closed.